Bahçelievler, Balıkesir’in de içinde bulunduğu Akdeniz ikliminin hüküm sürdüğü coğrafyamızın kıraç yamaçlarında, kayalık arazilerinde ve seyrek ormanlıklarında, ilkbaharın sonlarından yaz başına kadar gösterişli sarı çiçekleriyle dikkat çeken, ancak dokunulduğunda ciltte tahrişe neden olabilen gizemli bir bitkiyle karşılaşabilirsiniz: Delikörek, bilimsel adıyla Thapsia garganica L. Antik çağlardan beri bilinen ve hem zehirli hem de potansiyel şifalı özelliklere … Continue reading “Zehrin ve Şifanın Dansı: Delikörek (Thapsia garganica)”
Adi Köygöçüren (Senecio vulgaris), papatyagiller familyasına ait, dünya genelinde yaygın olarak bulunan, tek yıllık otsu bir bitkidir. Genellikle yol kenarlarında, tarlalarda, bahçelerde ve boş arazilerde karşımıza çıkan bu bitki, tüylü yapısı ve kolayca rüzgarla yayılan tohumlarıyla dikkat çeker. Habitat ve Yayılış: Adi Köygöçüren, neredeyse her türlü toprakta yetişebilen, uyumlu bir bitkidir. Özellikle azotça zengin, işlenmiş … Continue reading “Adi Köygöçüren: Doğanın Tüylü ve Gizemli Misafiri”
Giriş Eşek hıyarı (Ecballium), özellikle Akdeniz havzasında doğal olarak yetişen, oldukça ilginç ve sıra dışı özelliklere sahip bir bitki türüdür. “Acı hıyar”, “it hıyarı” gibi farklı isimlerle de anılan bu bitki, meyvesinin olgunlaştığında patlayarak tohumlarını etrafa saçmasıyla tanınır. Bu makalede, eşek hıyarının botanik özellikleri, yayılış alanı, ilginç mekanizmaları, tıbbi kullanımları ve kültürel önemi hakkında detaylı … Continue reading “Eşek Hıyarı (Ecballium): Patlayan Bir Bitkinin Gizemi”
Euphorbia peplus, tipik olarak ekili ekilebilir arazilerde, bahçelerde ve diğer bozuk arazilerde yetiştiği Avrupa’nın çoğu, kuzey Afrika ve batı Asya’ya özgü bir Euphorbia türüdür. Kıyı bölgelerde yere yayılı olarak gelişen, tek yıllık, otsu bir türdür. Gövde sıklıkla tabandan 4 dallıdır; dallar etli, dumanlı, tüysüz, sıklıkla eflatunumsu renktedir ve 40 cm’ye kadar uzayabilir. Gövde yaprakları yumurtamsı, … Continue reading “Euphorbia peplus (Bahçe Sütleğeni): Bahçenizin Kabusu mu, Nimet mi?”
Gövdenin içi boş, tüysüz, dik ve dallı olan bu bitki 1 metreye kadar büyüyebilir. Taban yaprakları üçgensi yumurtamsı, 3 ila 4 arası teleksi, 30 cm uzunluğunda ve 10 cm genişliğindedir. Şemsiye tepededir. 5,5 cm uzunluğunda, 6 ila 12 arasında, eşit ya da eşit olmayan kol görülür. Bırahte genellikle mevcut değildir, ancak zaman zaman 8 mm … Continue reading “Oenanthe fistulosa (Kazyak)”
Ülkemizde “banotu” ismiyle bilinen bu tür, Avrasya kökenli olup, günümüzde dünyanın birçok yerine yayılarak doğallaşmıştır. Doğal olarak orta Avrupa ve Sibirya’da yayılış gösterir. Soluk sarı çiçeklere sahip, 100 cm’ye kadar boylanabilen tekyıllık veya çokyıllık otsu bir bitkidir. Nisan ile Ağustos ayları arasında çiçeklerini açar ve taşlık veya kayalık yerler, hububat tarlaları, yol kenarları ve atık … Continue reading “Hyoscyamus niger (Kara ban otu)”
20 ila 80 cm büyüyebilen bitkinin gövde kıllıdır. Gövde yaprakları dikdörtgensi ila mızraksı, kısaca saplı ila sarılıcı, her iki yüzeyi de yoğun tüylüdür. Salkım bırahtesizdir. Çanak lobları 6 ila 8 mm uzunluğunda, dikdörtgensi ve kıllıdır. Taç 7 ila 9 mm uzunluğunda, koyu mavi renkli, belirgin ağsı damarlıdır. Meyve 5 ila 7 mm çapında, oval, belirgin … Continue reading “Cynoglossum creticum (Pisiktetiği)”
Giriş Bahçelerimizin gizli hazinelerinden biri olan Kafkas gülü (Daphne glomerata), hem zarif görünümü hem de büyüleyici kokusu ile dikkat çeken bir bitkidir. Bu makalede, Kafkas gülünün habitatı, morfolojik özellikleri, yetiştirilmesi ve bilinmesi gereken diğer detaylara yer vereceğiz. Ayrıca, bitkinin etimolojisi ve bazı yerel adları hakkında da bilgi vereceğiz. Habitatı Kafkas gülü, adından da anlaşılacağı gibi … Continue reading “Kafkas Güzeli: Daphne glomerata”
Phytolacca americana çok yıllık bir bitkidir. Ülkemizde şekerciboyası olarak bilinir. Gövde dallı, genellikle kırmızı renkli ve 3 metre uzunluğa erişebilir. Yapraklar yeşil renkli, mızraksı ovat ve damarlıdır. Meyve morumsu siyah renklidir. Haziran ve eylül ayları arasında çalılık, orman açıklıkları ve yamaçlarda görülür.
Karayemiş (Prunus laurocerasus), gülgiller (Rosaceae) familyasından küçük beyaz renkli çiçekler açan, daha çok rutubetli ve gölgeli yerlerde yetişen 5–15 m boyunda, yaprak dökmeyen bir ağaç türü. Türkiye’de çeşitli yöresel adlarla bilinmektedir. Yaygın olarak “Taflan” adıyla bilinen bitki, “Gürcü kirazı”, “Laz kirazı”, “Laz üzümü”, “Laz yemişi”, “Tanal”, “Tçkoo” adlarıyla da bilinmektedir. Morfolojik özellikleriYapraklar derimsi kısa saplı … Continue reading “Karayemiş (Prunus laurocerasus)”
