“Balkaymak” adı verilen bu tür de çok yıllık otsu bir saleptir. Kastamonu’dan Ordu’ya, Giresun’dan Kars’a kadar Kuzey Anadolu boyunca; ayrıca Kafkaslar’da deniz seviyesinden 2.500 m yüksekliklere kadar olan kesimdeki nemli yerler, yaprak döken ve iğne yapraklı ormanlar, ile Ladin (Picea) ve Ormangülü (Rhododendron) birlikteliğindeki çalılıklarda ve dere kenarlarında dağılım gösterir. Haziran-Temmuz aylarında çiçeklenir. Morfoloji: Yapraklar: Dactylorhiza … Continue reading “Dactylorhiza urvilleana (Balkaymak salebi)”
Avrupa-Sibirya Akdeniz ve İran-Turan flora bölgelerinin kesişim alanında yer alan Kazdağları, Uludağ gibi yüksek alanlarda yayılım göstermektedir. İklim özellikleri bakımından da Marmara Geçiş tipinde bulunur. Vadi, plato, kanyon gibi farklı topografik birimler ile de flora ve fauna bakımından önemli bir zenginliğe sahiptir. Bursa Uludağ gezintisinde görüntülediğim fotoğrafıyla, Digitalis trojana (Yüksük otu) endemik ve tıbbi öneme sahip bir bitki … Continue reading “Digitalis trojana (Yüksük otu)”
Kel lale doğal olarak sadece Türkiye’de yayılım gösterir. Genel olarak, gövde dik, dallı ve yoğun biçimde ülgerli kıllıdır. Alt yapraklar darca ters yumurtamsı dikdörtgensi, üst yapraklar yumurtamsı, tamamı kadifemsi ve kenarları düzensiz dişlidir. Taç yapraklar yuvarlak, turuncu kırmızı ila koyu turuncu renkli ve 4 cm çapındadır. Kapsül çıplak, tabanda yuvarlak, dikdörtgensi ve 1 ila 1,5 … Continue reading “Kel lale (Papaver pilosum subsp.)”
Bitki doğal olarak batı Asya, kuzey Afrika ve Avrupa’da yayılış gösterir. Genel olarak, 60 cm büyüyebilir. Yapraklar mavimsi gri, dalgalı, tüylü, derimsi ve derin bölümlü ve mumsu bir tabakaya sahiptir. Meyvesi boynuz şeklindedir. Tohumlar Ağustos ile Eylül aylarında olgunlaşır. Çiçekler erseliktir. Gölgeyi tercih etmez. Geçirgen toprağı ve kuru sıcak bölgeleri sever. Popüler bir süs bitkisidir. … Continue reading “Glaucium flavum (Gündürme Lalesi)”
